ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤH ΣΕΛΙΔΑ: ΔΑΦΝΟΥΛΑ - ΥΜΗΤΤΟΥΛΗΣ

Subscribe Us

30 Νοεμβρίου 2021

ΠΥΡΚΑΛ:Πάρκο και όροι δόμησης στην ΠΥΡΚΑΛ με νόμο

Στην πρώτη ουσιαστική τροπολογία για την προώθηση του σχεδίου δημιουργίας κυβερνητικού πάρκου στην έκταση της ΠΥΡΚΑΛ προχωρά το ΥΠΕΝ.

Θυμίζουμε ότι πριν λίγες εβδομάδες ο αρμόδιος για την Πολεοδομία υφυπουργός Νίκος Ταγαράς υπέγραψε την έναρξη της διαδικασίας εκπόνησης Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου για το νέο κυβερνητικό πάρκο, καθώς η ύπαρξη πολεοδομικού σχεδιασμού είναι απαραίτητη νομικά και πρακτικά για να προχωρήσει το έργο.

Ωστόσο, προφανώς αυτό δεν είναι αρκετό και το ΥΠΕΝ έρχεται με διάταξη νόμου (γεγονός μη σύνηθες…) να ορίσει κατευθύνσεις για το υπό εκπόνηση ΕΠΣ που περιλαμβάνουν συγκεκριμένες χρήσεις γης και όρους δόμησης.

Η ίδια η έκθεση που συνοδεύει την τροπολογία, άλλωστε, αναφέρει ότι σχετίζεται με το ήδη εγκεκριμένο σχέδιο πόλης της περιοχής, το οποίο ριζικά τροποποιεί αλλά επιχειρηματολογεί νομικά ότι προβλέπεται αυτό να συμβεί.

Δεδομένου μάλιστα ότι ήδη αντιδρούντες επιχειρηματολογούν αφενός για το ότι ένα ΕΠΣ δεν μπορεί να τροποποιεί τόσο ριζικά ένα σχέδιο πόλης, αφενός και ειδικά, αφετέρου, όταν ένα τόσο μεγάλο σχέδιο επηρεάζει τόσο το Ρυθμιστικό της Αθήνας όσο και την προστασία του Υμηττού, η τροπολογία διευκρινίζει ότι υλοποιείται πρόβλεψη του υπάρχοντος σχεδίου πόλης και για αυτό επιλέγεται το εργαλείο του ΕΠΣ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η διαδικασία αυτή επιλέχθηκε για να θωρακίσει νομικά τις επερχόμενες κινήσεις και μελέτες ενόψει πιθανών νομικών κινήσεων και προσφύγων, ωστόσο σε περίπτωση που κάτι τέτοιο συμβεί θα πρέπει να περιμένει κανείς ότι το θέμα θα φτάσει στο ΣτΕ καθώς δεν είναι συνηθισμένο να ορίζονται όροι δόμησης και χρήσεις γης σε περιοχές εντός σχεδίου με διάταξη νόμου και όχι με Προεδρικό Διάταγμα όπως είναι η καθιερωμένη διαδικασία.

Παράλληλα η τροπολογία ορίζει ότι η (νομική) μεταφορά της ΠΥΡΚΑΛ εκτός της έκτασης είναι άμεσης εφαρμογής.

Τί περιλαμβάνει η τροπολογία – μεγάλοι χώροι πρασίνου

Στην τροπολογία προβλέπεται ότι, όπως ήταν αναμενόμενο, δημιουργούνται χώροι διοίκησης και ελεύθερου χώρου – αστικού πράσινου στον χώρο της ΠΥΡΚΑΛ.

Ο νέος χώρος θα αποτελείται από δύο τμήματα.

Στο πρώτο τμήμα, σχεδιάζεται η εγκατάσταση εννέα Υπουργείων (Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Τουρισμού, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Εσωτερικών) και διαφόρων φορέων (ΑΑΔΕ, ΕΕΣΥΠ ΑΕ, ΤΑΙΠΕΔ ΑΕ, ΕΤΑΔ ΑΕ), που σήμερα βρίσκονται διάσπαρτα στο κέντρο της Αθήνας, στον Πειραιά, το Μαρούσι και τον Χολαργό και θα έχει τον πολεοδομικό χαρακτήρα περιοχής πολεοδομικού κέντρου.

Στο δεύτερο τμήμα, σχεδιάζεται η δημιουργία ελεύθερου χώρου – αστικού πράσινου, με τον αντίστοιχο πολεοδομικό χαρακτηρισμό και μάλιστα ορίζεται ότι θα αφορά τουλάχιστον το 50% της έκτασης της παρέμβασης.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι στον χώρο της ΠΥΡΚΑΛ, η οποία απομακρύνεται, δημιουργούνται χώροι διοίκησης και ελεύθεροι χώροι-αστικό πράσινο με την ονομασία «Ανδρέας Λεντάκης». 

Στο ακίνητο, συνολικής έκτασης 154.797,34 τ.μ., επιτρέπονται οι ακόλουθες γενικές κατηγορίες χρήσεων: 

(α) πολεοδομικό κέντρο, και 

(β) ελεύθεροι χώροι-αστικό πράσινο, 

 

Οι όροι δόμησης στο κυβερνητικό πάρκο Ανδρέας Λεντάκης

Για την εξειδίκευση των παραπάνω χρήσεων γης και τον καθορισμό όρων και περιορισμών δόμησης, καταρτίζεται και εγκρίνεται Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο, υπό τους εξής ειδικότερους όρους: 

(α) Από το σύνολο της έκτασης του ακινήτου, ποσοστό 50% διατίθεται για τη χρήση «Ελεύθεροι Χώροι – Αστικό Πράσινο» και ποσοστό 50% για τη χρήση πολεοδομικού κέντρου 

(β) Στη ζώνη που θα αναπτυχθεί η χρήση πολεοδομικού κέντρου:

(β1) Επιτρέπονται οι ακόλουθες ειδικές χρήσεις του άρθρου 4 του π.δ. 59/2018: διοίκηση, κοινωνική πρόνοια, μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις, θρησκευτικοί χώροι, πολιτιστικές εγκαταστάσεις, χώροι συνάθροισης κοινού, συνεδριακά κέντρα, κέντρα έρευνας, εστίαση, αναψυκτήρια, στάθμευση (κτίρια – γήπεδα) αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και ποδηλάτων, γωνιές ανακύκλωσης.

(β2) Οι κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι ανέρχονται σε ποσοστό 40%.

(β3) Ο μέσος συντελεστής δόμησης ορίζεται σε 1,80, το μέγιστο ποσοστό κάλυψης σε 60% και το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος σε είκοσι οκτώ (28) μέτρα.

(γ) Στη ζώνη του ακινήτου, όπου θα αναπτυχθεί η χρήση «Ελεύθεροι Χώροι-Αστικό Πράσινο», επιτρέπεται η ειδική χρήση «πολιτιστικές εγκαταστάσεις» για τα υφιστάμενα κτίρια που θα κριθούν διατηρητέα.

  1. Η απομάκρυνση της ΠΥΡΚΑΛ υπό την έννοια του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1.Γ. της υπ. αρ. 67564/2332/11.4.1996 απόφασης του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Δήμου Υμηττού Περιφέρειας Αττικής), καθίσταται άμεση. 

 

Και θέμα απαλλοτριώσεων

Στην τροπολογία τονίζεται ότι η δημιουργία χώρων διοίκησης και ελεύθερων χώρων-αστικού πρασίνου με την ονομασία «Ανδρέας Λεντάκης» εξυπηρετεί σκοπό δημόσιας ωφέλειας, για την εκπλήρωση του οποίου επιτρέπεται η αναγκαστική απαλλοτρίωση σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (ν. 2882/2001, Α΄ 17). Κατά παρέκκλιση του άρθρου 15 του ν. 2882/2001, για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριούμενου ακινήτου και των επικειμένων του και ανεξαρτήτως αν η απαλλοτριωθείσα έκταση υπάγεται ή όχι στο σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων, λαμβάνονται υπόψη οι εκθέσεις δυο ανεξάρτητων πιστοποιημένων εκτιμητών, εγγεγραμμένων στο Μητρώο Πιστοποιημένων Εκτιμητών του Υπουργείου Οικονομικών, οι οποίες ανατίθενται με απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, στην οποία και υποβάλλονται. 

Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ των δύο εκθέσεων των ανεξάρτητων εκτιμητών του δεύτερου εδαφίου, για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριούμενου ακινήτου, λαμβάνεται υπόψη από το αρμόδιο δικαστήριο, ο μέσος όρος της αξίας που προκύπτει από τις σχετικές εκθέσεις.

 

UPDATE 30/11/2021, 11:45: το ρεπορτάζ του economix.gr επιβεβαιώνεται. Η τροπολογία κατατέθηκε στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο για τις στρατηγικές επενδύσεις. Διαβάστε ολόκληρη την τροπολογία εδώ.

Πηγή: economix.gr

29 Νοεμβρίου 2021

Δήμος Δάφνης-Υμηττού - Ανακοίνωση πρόσληψης προσωπικού ορισμένου χρόνου ΣΟΧ 3/2021 Αιτήσεις 30-11-2021 έως 9-12-2021

Ο δήμος Δάφνης-Υμηττού ανακοινώνει την πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου 8μηνης διάρκειας, συνολικά δεκατριών (13) ατόμων για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών ανταποδοτικού χαρακτήρα. 

Συγκεκριμένα τις παρακάτω θέσεις:

3 θέσεις  ΔΕ Οδηγοί Απορριμματοφόρων [Γ΄ (C) κατηγορίας – με κάρτα ψηφιακού ταχογράφου

10 θέσεις ΥΕ Εργάτες Καθαριότητας (ως συνοδοί απορριμματοφόρων και στον οδοκαθαρισμό)

Κατεβάστε την ανακοίνωση ΣΟΧ 3/2021 με ΑΔΑ εδώ

Κατεβάστε το παράρτημα ανακοινώσεων εδώ

Κατεβάστε το έντυπο ΣΟΧ 3/2021 ΔΕ – ΥΕ εδώ

Κατεβάστε την υπεύθυνη δήλωση κωλύματος εδώ

Αιτήσεις από 30-11-2021 έως 9-12-2021

28 Νοεμβρίου 2021

Άρης Αλεξάνδρου, ο συγγραφέας που δούλευε ως συσκευαστής πακέτων στα υπόγεια του οίκου Hermes στο Παρίσι και το όνομα του φέρει το μελύτερο άλσος του Δήμου μας στον Υμηττό

 Ο συγγραφέας Άρης Αλεξάνδρου στη δεκαετία του 1970, προς το τέλος της ζωής του, δούλευε ως συσκευαστής πακέτων στα υπόγεια του οίκου Hermes στο Παρίσι κι όταν ο προϊστάμενος του έμαθε για τη ζωή του, για τα βιβλία που έγραφε, τη φθαρμένη του υγεία, για τα χρόνια της εξορίας και της απομόνωσής του πρότεινε μια πιο ελαφριά δουλειά, μια δουλειά πολυτελείας.

Θα κάθονταν στην είσοδο του καταστήματος

με την σεβάσμια ευγενική μορφή του

και θα χαιρετούσε τους πελάτες – αυτό μονάχα.


Κι όμως, ο Αλεξάνδρου αρνήθηκε –

γιατί η θέση αυτή προϋπέθετε να φορέσει τη στολή του πορτιέρη, κι αυτός δεν φορούσε στολές,

είχε περάσει στρατοδικείο, είχε πάει φυλακή για αυτό,

είχε γράψει τον στίχο

«Κυρ Λοχία, πάσχω από δαλτωνισμό /

βλέπω τον κάθε στόχο ίδιο με την καρδιά μου».


Κι έτσι συνέχισε να συσκευάζει πακέτα στο υπόγειο.

Κι έπειτα, όταν έπαψε η δουλειά στη συσκευασία,

ανέλαβε να καθαρίζει τα πεζοδρόμια στην είσοδο,

ό,τι χαμαλοδουλειά να ‘ναι, αρκεί να φοράει τα δικά του ρούχα, αρκεί να μη φοράει στολή.


Επίσης, αξίζει να θυμάσαι πως ο Άρης Αλεξάνδρου πέθανε στα 56 του χρόνια, από ανακοπή, σε ένα

παρισινό δώμα τόσο φτωχικό

όπου ο απινιδωτής των Πρώτων Βοηθειών

δεν μπόρεσε να ανεβεί την στενή σκάλα.


Όλα αυτά να τα θυμάσαι κυρίως

όταν ακούς όλους τους βολεμένους,

καθηγητές, συγγραφείς, εκδότες,

διανοούμενους εν γένει,

να μιλούμε για αυτόν, να λέμε πως είναι ο πιο αληθινός

ο πιο έτσι κι ο πιο αλλιώς,

ο πιο σπουδαίος, τέλος πάντων –

να μιλούμε για αυτόν

από τα ωραία μας σπίτια με τις φαρδιές σκάλες,

φορώντας τις ωραίες μας στολές


(Του Θανάση Τριαρίδη)


Λίγα λόγια για τον Άρη Αλεξάνδρου

Γιος του Βασίλη Βασιλειάδη, Ελληνα από την Τραπεζούντα και της Πολίνας Αντοβνα Βίλγκελμσον, Ρωσίδας εσθονικής καταγωγής, ο Αριστοτέλης Βασιλειάδης, όπως ήταν το πραγματικό όνομα του Άρη Αλεξάνδρου, γεννήθηκε στο Λένινγκραντ το 1922. Ήρθε με τους γονείς του στην Ελλάδα το 1928 και εγκαταστάθηκαν στην αρχή στη Θεσσαλονίκη και αργότερα στην Αθήνα. Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Βαρβάκειο το 1940 και έδωσε εξετάσεις στο Πολυτεχνείο, όπως επιθυμούσε ο πατέρας του. Τελικά πέρασε στην ΑΣΟΕΕ, αλλά το 1942 την εγκατέλειψε αποφασίζοντας να στραφεί στη μετάφραση. Ήταν η εποχή, μέσα στην Κατοχή που συνίδρυσε (με τους Ανδρέα Φραγκιά, Γεράσιμο Σταύρου κ.ά.) μια αντιστασιακή ομάδα.


Η απομάκρυνσή του από την ενεργό κομματική δράση και η μη συμμετοχή του στις δραστηριότητες της Αριστεράς και εδώ ειδικά στα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944, δεν εμπόδισαν τις αγγλικές στρατιωτικές αρχές, που είχαν έρθει στην Ελλάδα, να τον συλλάβουν και να τον στείλουν στο στρατόπεδο Ελ Ντάμπα, όπου έμεινε έως τον Απρίλιο του ’45. Επίσης, παρόλο που δεν έχει ανάμειξη στον εμφύλιο πόλεμο συλλαμβάνεται το 1948 και, επειδή αρνείται να αποκηρύξει τις ιδέες του, στέλνεται και παραμένει διαδοχικά στα στρατόπεδα Μούδρου, Μακρονήσου και Άγιου Ευστράτιου, από τον Ιούλιο του 1948 έως τον Οκτώβριο του 1951. Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης βιώνει την μοναξιά του “πρώην” μέλους του ΚΚΕ. Οι πρώην σύντροφοί του δεν του συγχωρούν ότι διαφωνεί ανοιχτά με το κόμμα.
Γυάρος

Μετά ένα χρόνο, το Νοέμβριο του 1952, και ενώ είχε μείνει ελεύθερος δικάζεται από το Στρατοδικείο Αθηνών ως ανυπότακτος (κατά την εποχή που ήταν εξόριστος). Ο Αλεξάνδρου δεν αναφέρει στους στρατοδίκες το προφανές: ότι δηλαδή όταν ήταν να παρουσιαστεί στο στρατό ήταν ήδη εξόριστος! Αντί τούτου δηλώνει κομμουνιστής. Σημειώνω ότι είχε ήδη απομακρυνθεί από το ΚΚΕ. Καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε 10 χρόνια ειρκτή και έμεινε διαδοχικά στις φυλακές Αβέρωφ, Αίγινας και Γυάρου. Στη Γυάρο οι συνθήκες είναι ακραίες, Δεν τους αφήνουν καν να βγούνε από τα κτίρια. Ο Αλεξάνδρου βιώνει την απόλυτη μοναξιά, αφοί οι πρώην “σύντροφοι” του τον έχουν αποκηρύξει.

Στην αναθεώρηση της δίκης η ποινή του περιορίστηκε στα 7 χρόνια και απολύθηκε τον Αύγουστο του 1958 με τη χάρη του ενός τρίτου.

Από τις φυλακές βγαίνει τελικά τον Αύγουστο του 1958 και τον επόμενο χρόνο παντρεύεται την Καίτη Δρόσου για να εγκατασταθούν στο σπίτι της, στην οδό Σπετσών 45. Το 1966 αρχίζει να γράφει το «Κιβώτιο», το οποίο ολοκληρώνεται το 1972 στο Παρίσι.

Με τη δικτατορία φεύγουν και οι δύο για το Παρίσι, από τον φόβο μιας νέας σύλληψης.
Ο Αλέξανδρος με την Καίτη Δρόσου στο Παρίσι

Εκεί αναγκάστηκε να κάνει (και ο ίδιος και η Καίτη Δρόσου) πολλές χειρωνακτικές δουλειές. Ενδεικτικά αναφέρω ότι εργάστηκε σαν συσκευαστής (έκανε πακέτα) για τoν μεγάλο οίκο μόδας Hermes. Όταν περάσαν οι εορτές και δεν χρειαζοντουσαν πια βοήθεια για τα πακέτα, ο Αλεξάνδρου τους έπεισε να τον κρατήσουν για να πλένει και καθαρίζει κάθε πρωί τα πεζοδρόμια μπροστά από το διάσημο μαγαζί  στην Faubourg Saint Honore. Μετα έκανε διάφορες άλλες μικροδουλειες, ενώ η Καιτη Δροσου δούλευε σαν καθαρίστρια.

Ο Αρης Αλεξανδρου πέθανε στη γαλλική πρωτεύουσα στις 2 Ιουλίου 1978 από καρδιακή προσβολή και μόλις πρόφτασε να δει τη μετάφραση του «Κιβώτιου» στα γαλλικά από τις εκδόσεις Gallimard.



Το «Κιβώτιο» θεωρείται κλασικό δείγμα αντι-μυθιστορήματος, καθώς ανατρέπει (χωρίς να ξενίζει) τους κανόνες και κώδικες της πεζογραφίας. Έχει περίπου τη δομή ενός προσωπικού ημερολογίου. Ο μύθος του «Κιβωτίου» είναι  συνοπτικά ο εξής: Μια 40μελής ομάδα επίλεκτων κομμουνιστών αναλαμβάνει τη μεταφορά ενός κιβωτίου από μια πόλη σε άλλη πόλη. Κανείς από την ομάδα δε γνωρίζει το περιεχόμενο του κιβωτίου. Οι διαταγές είναι αυστηρές, δεν επιτρέπεται  η βραδυπορία και οι τραυματίες πρέπει να «κυανίζονται» δηλαδή να εκτελούνται.
Τελικά, το κιβώτιο παραδίδεται στα χέρια των αρμοδίων, μετά από πολλές περιπέτειες, από το μοναδικό επιζήσαντα .
Όταν οι παραλήπτες ανοίγουν το κιβώτιο, διαπιστώνουν (με έκπληξη;) ότι είναι άδειο. Ο επιζήσας θεωρείται υπεύθυνος. Συλλαμβάνεται και  φυλακίζεται.


Ο Αλεξανδρος Αργυρίου σχολιάζει:

“Ο αφηγητής (ή ο συγγραφέας) δολιχοδρομώντας ανάμεσα στις αναρίθμητες απορίες (του ή μας) φτάνει συχνά στην άκρη του γκρεμού. Και επειδή εκεί επικρατεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, που ο αφηγητής έχει αποδείξει ότι του είναι ισχυρό, ή της αυτοκαταστροφής που δρα υπόγεια, απομένουν δυο (τουλάχιστον) λύσεις για να διαλέξει: Ή τη σιωπή ή να συνεχίσει το παιχνίδι της αλήθειας – αυτοτραυματιζόμενος· με εμφανή τα στοιχεία της απόγνωσης.

Πιστεύω ότι το αφήγημα Κιβώτιο παίζεται από την αρχή του έως το τέλος, είτε έμμεσα είτε άμεσα, με συνείδηση της αβεβαιότητας απέναντι στα πράγματα, σε ό,τι ονομάζεται πραγματικότητα, στις ανθρώπινες πράξεις και προθέσεις και στην προφανή αντίφαση της άρνησης της λογικής δια της λογικής. Και όσο αποδεχόμαστε ότι η λογική εκφράζεται δια του λόγου, το Κιβώτιο σχοινοβατεί συνεχώς επάνω στις δυνατότητες του λόγου. Ένα όργανο που “ψεύδεται άμα και αληθεύει”.”

Η φιλία του Αλέξανδρου με τον Γιάννη Ρίτσο

Ο Αλεξάνδρου βρέθηκε στην παρέα του Ρίτσου, ανεξάρτητα από την Καίτη Δρόσου, χάρη στον, συμμαθητή του από το Βαρβάκειο, Ανδρέα Φραγκιά. Η φιλία του Αλεξάνδρου με τον Ρίτσο τον στήριξε και τον ενθάρρυνε στις πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής του. Σε αντίθεση με άλλους πρώην συντρόφους, ο Ρίτσος ανεδείχθη σε άνθρωπο με διαρκή και ειλικρινή φιλικά συναισθήματα.


Η Καιτη Δρόσου αναφέρει: «Η συμπάθεια ήταν από την αρχή αμοιβαία. Κι έπειτα, βρέθηκαν κι οι δυο στου Γκοβόστη, όπου γίνονταν καταπληκτικές εκδόσεις, σκυμμένοι πάνω από τα τυπογραφικά δοκίμια. Ο Αρης μετέφραζε από τα ρωσικά, κι ο Γιάννης τα ξανακοίταζε μαζί μ’ έναν ρωσόφωνο ακόμα, μην τυχόν και τους ξεφύγει κάτι. Η δουλειά τούς έφερε κοντά…»

Πόσο διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες ήταν, όμως! «Σίγουρα. Ο Γιάννης κηρύσσει! Με την καλή έννοια, βέβαια, αλλά κηρύσσει. Ενώ ο Αρης μιλάει μόνο όταν έχει κάτι να πει. Και, όταν έχει κάτι να πει, είναι πάντα σχετικό με την τέχνη. Σαν τον Φραγκιά κι αυτός, όταν διαπίστωνε ότι ο συνομιλητής του έχει αντίθετη άποψη, δεν έμπαινε στη διαδικασία να τον μεταπείσει -“δεν βγάζει πουθενά” έλεγε. Και μεταξύ μας ακόμη, στα λίγα χρόνια που προλάβαμε να ζήσουμε μαζί, τις λέξεις δημοκρατία, ελευθερία, ισότητα, διανόηση δεν τις μεταχειριζόμασταν. Τη χαρά ή τη δυσαρέσκειά μας την εκφράζαμε μέσω λαϊκών γαλλικών τραγουδιών…»

Ο Αλεξάνδρου είχε χάσει από νωρίς την εμπιστοσύνη του στο Κόμμα. «Επιτρέπεται να θαυμάζουν έναν ηγέτη λες και είναι Θεός; με ρώτησε μετά την προβολή ενός ντοκιμαντέρ από τις γιορτές της απελεύθερωσης στη Μόσχα, με τις εικόνες του λαμπροστολισμένου Στάλιν ακόμα νωπές. Η λέξη προσωπολατρία, όμως, εμφανίστηκε πολύ αργότερα…»

Ο συγγραφέας του «Κιβωτίου», έχοντας παραδεχθεί μέσα του την ήττα του Εμφυλίου, διέσχισε τα χρόνια της εξορίας του απομονωμένος από τους συντρόφους του, κι ας είχε σπεύσει ο Ρίτσος να εγγυηθεί γι’ αυτόν ότι είναι τίμιος κι ότι δεν θα βλάψει το Κόμμα ποτέ. Ούτως ή άλλως, οι δρόμοι τους χώρισαν. Έπρεπε να φτάσει το ’58, οπότε επέστρεψε κι ο Αλεξάνδρου από τη Γυάρο στην Αθήνα, για να μιλήσουν ξανά.

Γυάρος

«Το θέμα με τον Αρη και τον Γιάννη δεν ήταν να τα βρουν στα ιδεολογικά» συνεχίζει η κ. Δρόσου. «Το θέμα ήταν ποιος θα κάνει πρώτος την κίνηση να βγάλει το χαρτί απ’ την τσέπη, ποιος δηλαδή θα προκαλέσει ξανά συζήτηση πάνω σ’ ένα γραπτό, όπως θα μιλούσε στον δάσκαλό του». Απ’ τη μεριά της, το είχε ξεκαθαρίσει στον Αλεξάνδρου -«δεν ξέρω τι θα κάνεις εσύ, εγώ εξακολουθώ να συναντιέμαι με τον Ρίτσο». Κι εκείνος αμέσως της απάντησε: «Τότε γιατί δεν του λες να ‘ρθει;»

Η πρόσκληση αφορούσε το διαμέρισμα της οδού Σπετσών, εκεί όπου συνεχίζει να επιστρέφει κι η ίδια κάθε χρόνο από τη Γαλλία, το διαμέρισμα που εγκατέλειψαν οι δυο τους άρον άρον τον Απρίλιο του ’67, με μόνο εφόδιο τα ρούχα που φορούσαν.

Οι αποστάσεις που τήρησαν από τους Έλληνες αυτοεξόριστους «ήταν επιλογή μας», λέει, «καθώς τότε (σ.σ.: κατά τη διάσπαση του ΚΚΕ) έπρεπε να δηλώσει κανείς πού ανήκει, αν είναι υπέρ του Κολιγιάννη ή κατά».

Με τον Ρίτσο, ωστόσο, ο οποίος γνωρίζει νέες διώξεις τώρα, πιάνουν και πάλι ν’ αλληλογραφούν. Ο ποιητής, κάθε φορά που λαμβάνει αποσπάσματα του «Κιβωτίου», δεν σταματά να εγκαρδιώνει τον Αλεξάνδρου και να τον επικροτεί. «Είναι ένα όργιο φαντασίας», θα του γράψει όταν το διαβάσει ολοκληρωμένο, «που καλύπτει την ιστορική πραγματικότητα κι αποκαλύπτει την άλλη πραγματικότητα της πιο πειστικής φαντασίας, της γεννημένης απ’ τους καθημερινούς εφιάλτες της ασυνεννοησίας, της καταπίεσης, της υποχρεωτικής συγκατάβασης…»

Μόνη από το 1978, η Καίτη Δρόσου έχει να το λέει: «Εμείς γίναμε αριστεροί μέσα από τα βιβλία. Και για τις ιδέες μας αρνηθήκαμε οικογένειες και καριέρες, δεν προβάλαμε αιτήματα προσωπικά. Και ποιος δεν ήταν μαζί μας! Από τον Στάινμπεκ ώς τον Αϊνστάιν, συνοδοιπόροι όλοι! Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω γιατί μια ομάδα φέρθηκε έτσι και μας κατηγόρησε ότι κάναμε κακό στην εργατική τάξη…»

Με τι μάτια τώρα πια

Βιάστηκες μητέρα να πεθάνεις.

Δεν λέω, είχες αρρωστήσει από φασισμό

κι ήταν λίγο το ψωμί έλειπα κι εγώ στην εξορία

ήτανε λίγος ο ύπνος κι ατέλειωτες οι νύχτες

μα πάλι ποιος ο λόγος να απελπιστείς προτού να κλείσεις

τα εξηντατέσσερα

μπορούσες να ‘σφιγγες τα δόντια

έστω κι αυτά τα ψεύτικα τα χρυσά σου δόντια

μπορούσες ν’ αρπαζόσουνα από ‘να φύλλο πράσινο

απ’ τα γυμνά κλαδιά

απ’ τον κορμό

μα ναι το ξέρω

γλιστράν τα χέρια κι ο κορμός του χρόνου δεν έχει φλούδα

να πιαστείς

όμως εσύ να τα ‘μπηγες τα νύχια

και να τραβούσες έτσι πεντέξι-δέκα χρόνια

σαν τους μισοπνιγμένους που τους τραβάει ο χείμαρρος

κολλημένους στο δοκάρι του γκρεμισμένου τους σπιτιού.

Τι βαραίνουν δέκα χρόνια για να με ξαναδείς

να ξαναδείς ειρηνικότερες ημέρες και να πας

στο παιδικό σου σπίτι με τον φράχτη πνιγμένο ν στα λουλούδια

να ζήσεις μες στη δίκαιη γαλήνη

ακούγοντας τον πόλεμο

σαν τον απόμακρο αχό του καταρράχτη

να ‘χεις μια στέγη σίγουρη σαν άστρο

να χωράει το σπίτι μας την καρδιά των ανθρώπων

κι από τη μέσα κάμαρα-

όμως εσύ μητέρα βιάστηκες πολύ

και τώρα με τι χέρια να ‘ρθεις και να μ’ αγγίξεις μέσ’

από τη σίτα*

με τι πόδια να ζυγώσεις εδώ που ‘χω τριγύρω μου τις πέ-

τρες σιγουρεμένες σαν ντουβάρια φυλακής

με τι μάτια τώρα πια να δεις πως μέσα δω χωράει

όλη η καρδιά του αυριανού μας κόσμου

τσαλαπατημένη

κι από τον δίπλα θάλαμο ποτίζει η θλίψη

σαν υγρασία σάπιου χόρτου.

[Το ποίημα περιέχεται στη συλλογή Ευθύτης οδών (1959).]

Αντρέας Φραγκιάς



Η Μαρτυρια του Αντρεα Φραγκια για τον Αλεξανδρου:

“Για όσους τον γνώρισαν, μαζί με το έργο, παραμένει η ανθρώπινη παρουσία που είχε μια εντελώς ιδιαίτερη μοναδικότητα ως ατομικός χαρακτήρας και ως ακραία αντιπροσωπευτική περίπτωση μιας ολόκληρης γενιάς και μιας κατάστασης που έμεινε εντελώς ξεχωριστή. Η μοναδικότητα εκτός από τα άλλα συνίσταται και στην απόλυτη ταύτιση του ανθρώπου με το έργο του, γιατί όταν γίνεται λόγος για το χαρακτήρα του, γίνεται αναπόφευκτη σαν η καλύτερη δυνατή σκιαγράφηση η παραπομπή σε δικά του κείμενα. Και αντίστροφα, τα κείμενα αυτά είναι στοιχεία της βιογραφίας και της ψυχογραφίας του. Η ταύτιση υπάρχει πλήρης, χωρίς ρωγμές. Η προσωπικότητα αυτή διαμορφώθηκε πολύ νωρίς κι έφτασε σε βαθμό απολυτότητας και συνέπειας. Η αυστηρότερη συνέπεια εκδηλώνεται προς τον εαυτό του. Εσωτερική ζωή, πνευματική λειτουργία, συμπεριφορά και ύφος γραφής γίνονται ένα, τόσο συμπαγές που είναι αδύνατο να ξεχωριστεί το ένα από το άλλο. Ένας ορθολογισμός μαθηματικού τύπου που συχνά μπορούσε να φτάσει στην αυστηρή διατύπωση θεωρήματος, μια ευθύγραμμη και σχεδόν επίπεδη συμπεριφορά χωρίς οξύτητες, μια καλή, συχνά αγαθή, προαίρεση και μια έμφυτη ουσιαστική ευγένεια. Ο καθημερινός φανατισμός του ήταν ότι δε θύμωνε ποτέ. Του ήταν άγνωστος ο υψηλός τόνος, η ρητορία, το εντυπωσιακό, ή οποιαδήποτε επίδειξη. Κάτω από αυτή τη φαινομενική απάθεια, που έφτανε συχνά να φαίνεται αδιαφορία, λειτουργούσε αδιάκοπα με υψηλή ευαισθησία, ζωηρό ενδιαφέρον, πνευματική εγρήγορση, ένας παλλόμενος ψυχισμός. Ο άνθρωπος αυτός που φαινόταν μοναχικός και αποσυρμένος διψούσε για ανθρώπινη επαφή, για ειλικρινείς και χωρίς συμβατικότητες εγκάρδιες σχέσεις, αναζητούσε την πνευματική ακεραιότητα και το βαθύτερο ουσιαστικό ανθρωπισμό.”

Πηγή: panathinaeos.com

26 Νοεμβρίου 2021

36η Πρόσκληση Συνεδρίασης Οικονομικής Επιτροπής δήμου Δάφνης-Υμηττού Τρίτη 30.11.2021 10:00πμ

 

Συνεδρίαση της Οικονομικής επιτροπής την Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2021  και ώρα 10:00 έως 11:30 σε τακτική συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής με τηλεδιάσκεψη και χρήση της τεχνολογίας του e-presence (www.epresence.gov.gr) για  συζήτηση και λήψη  αποφάσεων  στα παρακάτω θέματα ημερήσιας διάταξης:

Θέμα 1ο Καθορισμός τελών και δικαιωμάτων του Δημοτικού Κοιμητηρίου για το έτος 2022

Θέμα 2ο Αποδοχή επιχορήγησης ποσού για κατάθεση Δ' κατανομής για λειτουργικές δαπάνες σχολείων έτους 2021

Θέμα 3ο Παράταση της σύμβασης με ΑΤΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ για τις διελεύσεις των απορριμματοφόρων του Δήμου Δάφνης-Υμηττού

Θέμα 4ο Ορθή επανάληψη των όρων σύναψης της Προγραμματικής Σύμβασης του Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής ΝΠΔΔ με το Δήμο Δάφνης Υμηττού για την προμήθεια με τίτλο «Επέκταση- αναβάθμιση κοινωνικών υποδομών στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού»

Θέμα 5ο Έγκριση διενέργειας, τεχνικών προδιαγραφών και κατάρτιση όρων διακήρυξης για την προμήθεια με γενικό τίτλο «Προμήθεια κάδων απορριμμάτων –ανακύκλωσης και ανταλλακτικών»

Άγιος Δημήτριος: Νέα δράση ανίχνευσης του Covid-19 στις 29 Νοεμβρίου 2021

 ⚠️ Συνεχίζονται τα rapid test ανίχνευσης κρουσμάτων κορωνοϊού τη Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2021 και από ώρα 9:00 έως 15:00 (προσέλευση έως 14:30) από κινητή μονάδα του ΕΟΔΥ που θα βρίσκεται έξω από το Δημαρχείο Αγίου Δημητρίου (Αγίου Δημητρίου 55).


📌 Οι εξεταζόμενες/εξεταζόμενοι θα πρέπει να φέρουν μαζί τους Αστυνομική Ταυτότητα και ΑΜΚΑ. Για την επικοινωνία των αποτελεσμάτων θα πρέπει να δοθεί αριθμός κινητού τηλεφώνου.


📌 Για τη διενέργεια του τεστ μπορούν να προσέρχονται και πολίτες από όμορους ή άλλους δήμους. Τα παιδιά που πιθανά θα προσέλθουν για τεστ πρέπει να είναι από 5 ετών και άνω.

Προβληματική η συντήρηση των σχολείων στο δήμο Δάφνης-Υμηττού σύμφωνα με τον σύλλογο γονέων 4ου Δημοτικού Υμηττού


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ 4ΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Να φωνάξουμε φωτογράφο,

αν είναι έτσι να λύσετε το πρόβλημα! 

5 Νοεμβρίου 2021: Ο Διευθυντής του Σχολείου ενημερώνει με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τον Δήμο ότι σε αίθουσα του σχολείου ο σωλήνας που συνδέεται με το καλοριφέρ έχει τρυπήσει, με αποτέλεσμα να γεμίζει το πάτωμα νερό, δυσκολεύοντας τη μαθησιακή διαδικασία του τμήματος. Ζητά την άμεση επίσκεψη υδραυλικού για την αντικατάσταση του σωλήνα και αποκατάσταση της βλάβης.

11 Νοεμβρίου 2021: Ο Διευθυντής του σχολείου ενημερώνει τον Δήμο με νέο μήνυμα ότι δεν έχει αποκατασταθεί η βλάβη και ότι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με χαρτιά στο πάτωμα, καθώς δεν χωράει κουβάς να πέφτει μέσα το νερό.

24 Νοεμβρίου 2021: Αυτή τη φορά το μήνυμα του Διευθυντή μοιάζει με σήμα εκπομπής κινδύνου από βυθιζόμενο πλοίο: «ΝΕΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ. ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΤΗ ΘΕΡΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΤΡΕΧΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ !!!!!!!!!!!!!!!!!».

Καλές οι φωτογραφήσεις Δημάρχων και Αντιδημάρχων, καλές οι βαρύγδουπες δηλώσεις, καλές και οι υποσχέσεις, αλλά σαν τα έργα, δεν έχει!!!

Πράξτε σήμερα αυτό που έπρεπε να είχατε πράξει πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, αν όντως ελέγχατε την κατάσταση των σχολείων που παραδίδετε προς χρήση στα παιδιά μας! Προφανώς το πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε εν μία νυκτί. Και προφανώς το πρόβλημα δεν είναι απλώς λίγο νεράκι στο πάτωμα.

                                                   Για το ΔΣ

Η Πρόεδρος                                   Ο Γεν. Γραμματέας

Όλγα Χριστινάκη Μακράκη            Αθανάσιος Σιώμος











COPY-PASTE Δηλώσεις δημάρχων και λοιπών επ' ευκαιρία Παγκόσμιων ημερών...

 Ο λόγος που δε συνηθίζουμε να αναρτούμε μηνύματα δημάρχων-αντιδημάρχων κτλ επ' ευκαιρία παγκόσμιων ημερών απεικονίζεται στα δύο παρακάτω δελτία τύπου.

Η σημερινή (25/11/2021) δήλωση του Δημάρχου Δάφνης-Υμηττού κου Μπινίσκου Αναστάσιου για την 25η Νοεμβρίου (Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών) είναι σχεδόν ίδια (ακόμα και ως προς τα ορθογραφικά λάθη) με το περσινό(25/11/2020) δελτίο τύπου του δημάρχου Αλεξανδρείας κου Παναγιώτη Γκυρίνη.






Όσο για την τελευταία παράγραφο, είναι από άλλον δήμαρχο και αυτή: δείτε εδώ.

25 Νοεμβρίου 2021

Α2 Ανδρών: Ο Αμύντας τακτοποίησε την… εκκρεμότητα της αναβολής

 


Αγώνας αντί...προπόνησης έγινε στο κλειστό γήπεδο του Υμηττού.

Ο Αμύντας συνέτριψε τον Οίακα Ναυπλίου με διαφορά 39 πόντων (84-45) στο κλειστό του Υμηττού και έφτασε τις 4 νίκες, ενώ οι ουραγοί της βαθμολογίας συνεχίζουν χωρίς νίκη σε έξι αγωνιστικές.

Δεκάλεπτα: 22-14, 35-21, 63-35, 84-45

Αμύντας: Έξαρχος, Αβάρε 15 (3), Άουτερβααλ, Τοπάλι 8 (1), Σιούντρης 3 (1), Γκρέκας 3 (1), Κουκουνιάς 11 (1), Γιούση 2, Γκάτζο 15 (3), Μπέλη 17 (4), Βύρλας 10.

Οίαξ Ναυπλίου: Μερμίγκης 12, Μιχόπουλος 5, Καστραντάς, Τουρλής 2, Χόρτσας 7, Σκλήκας 2, Τσανίδης 4, Σαρρής, Χαϊδάς, Χάχαλος 2, Τσβόροβιτς 11.Βαθμολογία

1. Ψυχικό 13 (6-1)

2. Καρδίτσα 12 (6-0)

3. Καβάλα 12 (5-2)

4. Ελευθερούπολη 11 (5-1)

5. Κόροιβος Αμαλιάδας 11 (4-3)

6. Τρίτων 10 (4-2)

7. Αμύντας 10 (4-2)

8. Πανερυθραϊκός 10 (4-2)

9. Φίλιππος Βέροιας 10 (3-4)

10. Μαρούσι 9 (2-5)

11. Χαρίλαος Τρικούπης 8 (2-4)

12. Αγρίνιο 8 (2-4)

13. Παγκράτι 7 (1-5)

14. Δάφνη Δαφνίου 7 (0-7)

15. Οίαξ Ναυπλίου 6 (0-6)

Επόμενη αγωνιστική (8η)

Οίαξ Ναυπλίου-Κόροιβος Αμαλιάδας (27/11)

Χαρίλαος Τρικούπης-Αμύντας (27/11)

Ελευθερούπολη-Ψυχικό (27/11)

Δάφνη Δαφνίου-Πανερυθραϊκός (27/11)

Φίλιππος Βέροιας-Παγκράτι (27/11)

Τρίτων-Καρδίτσα (28/11)

Μαρούσι-Αγρίνιο (7/12)

Ρεπό: Καβάλα

Πολίτες σε Κίνηση: Ανακοίνωση σχετικά με τη συγκρότηση της επιτροπής Ισότητας των Φύλων του Δήμου Δάφνης-Υμηττού


Η Δημοτική Αρχή, μετά από δύο χρόνια και δύο μήνες που δεν είχε προχωρήσει, παρά τις υπομνήσεις μας, στη συγκρότηση της προβλεπόμενης από τον νόμο Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων – επειδή είχε άλλη ιεράρχηση, όπως προσπάθησε να αιτιολογήσει η αρμόδια αντιδήμαρχος και πρόεδρος, πλέον, της Επιτροπής, κα Θάνου – αποφάσισε, μετά από το τελευταίο ερώτημά μας στο Δημοτικό Συμβούλιο (29/9), ότι ωρίμασαν οι συνθήκες και έτσι ορίστηκε για σήμερα η πρώτη συνεδρίαση, μετά την ψήφιση της σύνθεσής της (21/10). Δυστυχώς, η εντύπωση που μας έδωσε η αρμόδια αντιδήμαρχος στο Δημοτικό Συμβούλιο του Σεπτεμβρίου, ότι δεν έχει ιδέα περί τίνος πρόκειται, επαληθεύεται με τον πλέον απρόσμενο τρόπο. Όσο και αν προσπάθησε να έρθει διαβασμένη στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο, είναι προφανές ότι επικρατεί η απόλυτη σύγχυση ρόλων και αρμοδιοτήτων από πλευράς διοίκησης. Δεν είναι δυνατόν το πρώτο στίγμα της νεοσυγκροτηθείσας Επιτροπής, μιας Δημοτικής, τονίζουμε, Επιτροπής, να είναι το πρόταγμα της κομματικής ταυτότητας, που εμφανίζεται και εξαφανίζεται κατά το δοκούν. Διαβάζουμε, λοιπόν, στην Πρόσκληση που απέστειλε η κα Θάνου, ως πρώτο και εναρκτήριο θέμα της συνεδρίασης το εξής:

«Χαιρετισμός της Εκλεκτής Προσκεκλημένης μας, Κας Βικεντίας Σπυροπούλου Μπασιάκου, Γραμματέας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».

Ο τονισμός με κεφαλαία περιττός, είναι από μόνο του ήδη αρκετά εντυπωσιακό! Για να καταστεί σαφές σε όλους, δεν μιλάμε για την αρμόδια Γενική Γραμματέα της Κυβέρνησης, μιλάμε για τη Γραμματέα ενός κόμματος και την παρουσία της στα «εγκαίνια» μιας Δημοτικής Επιτροπής για την Ισότητα των Φύλων. Είχαμε ανάγκη «κόψιμο κορδέλας» από κομματικό στέλεχος, κύριε Δήμαρχε και κυρία Αντιδήμαρχε; Είτε πρόκειται περί σκοπιμότητας, είτε πρόκειται περί ελαφρότητας, είναι πολύ λυπηρή η κραυγαλέα αυτή κομματική ταμπελοποίηση και απορούμε ακόμα και για το κόμμα της ΝΔ που επέτρεψε να συμβεί αυτό το, επιεικώς χαρακτηριζόμενο, ατόπημα! Καλούμε τον Δήμαρχο να ξεκαθαρίσει δημοσίως τη θέση του, καθώς και όλα τα μέλη της Επιτροπής, να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητα του ρόλου τους, ασχολούμενοι με την ουσία και όχι με τις δημόσιες σχέσεις. Εξάλλου, έχουν αρκετό δρόμο να καλύψουν, μιας χαμένης διετίας, που η Δημοτική Επιτροπή Ισότητας των Φύλων, παρέμενε σε αναμονή της ιεράρχησής της. Τι κι αν η πραγματικότητα αναφορικά με τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία μας είναι ζοφερή;

Για τους Πολίτες σε Κίνηση

Η επικεφαλής & δημοτικός σύμβουλος
Όλγα Χριστινάκη  

Οι δημοτικοί σύμβουλοι
Γιώργος Μπόκαρης
Κώστας Αντωνιάδης
Ηλίας Ερρίκος Μαργαρίτης
Ανδρέας Ανδρουλάκης


 



24 Νοεμβρίου 2021

Άρης Αλεξάνδρου : ο ποιητής που γεννήθηκε σαν σήμερα και το όνομα του φέρει το άλσος του Δήμου μας



Ο Άρης Αλεξάνδρου, όπως ήταν το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Αριστοτέλη Βασιλειάδη, ήταν ένας εκ των σημαντικότερων συγγραφέων της μεταπολεμικής γενιάς, ενώ το μεταφραστικό του έργο λογίζεται εξίσου πολύτιμο ειδικά όσον αφορά την μετάφραση της κλασικής ρωσικής λογοτεχνίας στην ελληνική γλώσσα.

Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1922 στην Αγία Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ), όπου πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ο πατέρας του ήταν Έλληνας με καταγωγή από την Τραπεζούντα, ενώ η μητέρα του Ρωσίδα από την Εσθονία. Ως  εκ τούτου γνώριζε την ρωσική γλώσσα ως μητρική, κάτι που αργότερα συνετέλεσε σημαντικό παράγοντα για το πλούσιο μεταφραστικό του έργο. Στην Ελλάδα μετακόμισε με την οικογένειά του το 1928 αρχικά στην Θεσσαλονίκη και μετά από λίγο καιρό εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα.

Αν και το 1940 έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην ΑΣΟΕΕ, σύντομα εγκατέλειψε τις σπουδές του προκειμένου να ασχοληθεί με το αντικείμενο που τον ενθουσίαζε περισσότερο: την μετάφραση. Γενικότερα ο Άρης Αλεξάνδρου ασχολήθηκε τόσο με την ποίηση όσο και με την πεζογραφία και τη μετάφραση, ενώ πολιτικά ήταν ενταγμένος στην Αριστερά.

Ο Άρης Αλεξάνδρου μαζί με τον Αντρέα Φραγκιά, που γνωρίστηκαν στο Γυμνάσιο, και μαζί με τους Γεράσιμο Σταύρου, Χρίστο Θεοδωρόπουλο και Λεωνίδα Τζεφρώνη δημιούργησαν μια μυστική ομάδα μαρξιστικού προσανατολισμού κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, στο πλαίσιο της οποίας συνέχισαν να δρουν και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Κατά την διάρκεια των πρώτων χρόνων που εργάστηκε ως μεταφραστής συμμετείχε σε πληθώρα αντιφασιστικών εκδηλώσεων παραμένοντας εκτός οργανώσεων. Το 1944 τον συνέλαβαν τα αγγλικά στρατεύματα κατά τα Δεκεμβριανά και στάλθηκε στο στρατόπεδο Ελ Ντάμπα στη Βόρειο Αφρική, από όπου επέστρεψε έναν χρόνο αργότερα.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου έζησε εξόριστο στο Μούδρο (1948-1949), τη Μακρόνησο (1949) και τον Άγιο Ευστράτιο (1950-1951). Έπειτα, φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ, Αίγινας και Γυάρου όπου έζησε ως το 1958, καθώς καταδικάστηκε από το Στρατοδικείου Αθηνών για ανυποταξία. Το 1959 παντρεύτηκε την Καίτη Δρόσου.

Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν επιβλήθηκε η δικτατορία του Παπαδόπουλου ο Άρης Αλεξάνδρου έφυγε για το Παρίσι, όπου έκανε διάφορες χειρωνακτικές δουλειές. Στην Γαλλία εργάστηκε παράλληλα και ως συντάκτης στο λεξικό Robert ως το 1974, οπότε ξανάρχισαν οι αναθέσεις μεταφράσεων από Έλληνες εκδότες.

Αν και άφησε πίσω του μεγάλο έργο, το μοναδικό του μυθιστόρημα με τον τίτλο “Το Κιβώτιο” , θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της νεοελληνικής πεζογραφίας έχοντας παιχτεί, μάλιστα, και στο θέατρο.

Ο Άρης Αλεξάνδρου έφυγε από τη ζωή 2 Ιουλίου 1978 στο Παρίσσι από αλλεπάλληλα καρδιακά εμφράγματα σε ηλικία 56 χρόνων.

Ακολουθεί μερικά εξαιρετικά ποιήματα του Άρη Αλεξάνδρου


1. Άννα

1.

Όλο μιλάω για γραμμές επίπεδα και πέτρες

για να μην τύχει και προσέξεις

πόσο διστάζω να σε αγγίξω

σαν τον κατάδικο που στέκει μες στη νύχτα

διστάζοντας να βάλει το απολυτήριο στην τσέπη

γιατί το ξέρει

πως τόσο φως δε θα το αντέξει


2.

Είχα πάντα έτοιμο

ένα μικρό μπουκάλι που θα ’ριχνα στη θάλασσα.

Βόρειο πλάτος – αλλάζει κάθε μέρα

μεσημβρινός – αλλάζει κάθε νύχτα

στίγμα – οι χειροπέδες μου.

Δεν τό ’ριξα ποτέ.

Φαίνεται πως πάντοτε υπήρχες.

Όσο υπάρχεις

ταξιδεύω.


3.

Θα σε βρω.

Όπου πατάς

Πέφτουν πράσινα φύλλα.


[…]


2. Το Μαχαίρι

Όπως αργεί τ’ ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι

έτσι αργούν κ’ οι λέξεις ν’ ακονιστούν σε λόγο.

Στο μεταξύ

όσο δουλεύεις στον τροχό

πρόσεχε μην παρασυρθείς

μην ξιππαστείς

απ’ τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων.

Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι.


3. Μέσα στις πέτρες

Κι όμως δεν αυτοκτόνησα.

Είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του στο πριονιστήριο;

Η θέση μας είναι μέσα δω σ’ αυτό το δάσος

με τα κλαδιά κομμένα μισοκαμένους τους κορμούς

με τις ρίζες σφηνωμένες μες στις πέτρες.


4. Φρόντισε

Φρόντισε οι στίχοι σου να σπονδυλωθούν

με τις αρθρώσεις των σκληρών των συγκεκριμένων λέξεων.

Πάσχισε να ʽναι προεκτάσεις της πραγματικότητας

όπως κάθε δάκτυλο είναι μια προέκταση στο δεξί σου χέρι.

Έτσι μονάχα θα μπορέσουν σαν την παλάμη του γιατρού

να συνεφέρουν με χαστούκια

όσους λιποθύμησαν

μπροστά στο άδειο πρόσωπό τους.


5. Ποιητική

Αξίζει δεν αξίζει

στέλνω τις εκθέσεις μου σε χώρες που δε γίνανε ακόμα

προδίνω τις κινήσεις ενός ήλιου

που πέφτει την αυγή δίπλα στις μάντρες

επικυρώνοντας με φως

τις εκτελέσεις.


Η κάθε μου λέξη

αν την αγγίξεις με τη γλώσσα

θυμίζει πικραμύγδαλο.

Απ’ την κάθε μου λέξη

λείπει ένα μεσημέρι με τα χέρια της μητέρας δίπλα στο ψωμί

και το φως που έσταζε απ’ το παιδικό κουτάλι στην πετσέτα.


Η μόνη ξιφολόγχη μου

ήταν το κρυφοκοίταγμα του φεγγαριού απ’ τα σύννεφα.

Ίσως γι’ αυτό δεν έγραψα ποτέ

στίχους τελεσίδικους σαν άντερα χυμένα

ίσως γι’ αυτό εγκαταλείπουν ένας-ένας τα χαρτιά μου

και τους ακούω στις κουβέντες όσων δε με έχουνε διαβάσει.

Άη Στράτης 1951


6. Παράθυρο

Εδώ το φως είναι σκληρό

σε δυσκολεύει να το δέσεις μαζί με τις κουρτίνες στην άκρη του παράθυρου

και στο περβάζι ένα λουλούδι

σαν ηλιοτρόπιο γυρίζει στην περσινή Πρωτομαγιά.


Σαν παίρνει να βραδιάζει

στέκεσαι εκεί μετρώντας τα καράβια φορτωμένα κόκκαλα

τον μεταβολισμό της νεκρής ζώνης που φωσφορίζει τη βροχή

σαν ξεχασμένο φίλντισι.


Διστάζεις να κοιτάξεις κατάματα το δρόμο.

Η φωνή μας δεν είναι μήτε μια σταγόνα

μια σταγόνα που θα ανέβαζε το κύμα

να σκεπάσει ένα χαλίκι.


Ένα δρεπάνι φεγγαριού θερίζει φανοστάτες.


Περιμένουμε κάποιον

να μας μάθει πώς σφυράνε οι καλαμιές στα δάχτυλα του ανέμου

πώς γίνεται ξανά η μέρα μέρα και το αστέρι αστέρι.


Περιμένουμε το φως να μπει απ’ το παράθυρο

ίδιο φιλί γυναίκας μέσα απ’ το σκισμένο πουκάμισο.

πηγή: neolaia.gr